( Old version to compare: [link] )

You probably won’t believe this. I didn’t – before I saw the dream with a continue.

The dream (July 17th)
Or, rather, a nightmare…
…It seemed I was reading a weird book – was it a new part of Mr Blotsby’s adventures, or a huge fanfic, or maybe a script for a new film, I don’t know, but it had photos as illustrations. The story itself was a terrible mix of his earlier adventures and other stories, and had a sad end – professor suddenly losts his entire magic power under the sea and slowly dies. Like in Jack London’s “Martin Eden”, for some reason.
I woke up in a fear and couldn’t help crying all day long. It all seemed too real to be just a dream. Even although Blotsby HAD once been under the sea (in the kingdom of Queen Aba) and survived, I worried both for him and for his actor, and even prayed for their sake.

The continue (July 19th)
I don’t remember now what was its beginning, but Blotsby was in our home. I told him about that horrible vision and how I was worried. Professor only smiled, and, to prove that he’s alive, hugged me. I even could hear his heart beating under the velvet vest.

The inspiration for this pic also became the wonderful song from “MB’s Travels” – “Ballada Okrętowa” [link] . (That’s where the pink ship on the background is from). I had no idea how much it will suit the continue of dream and the very mood of the picture, and how miraculously Blotsby can sound.

________________________

No i wkróce po polsku, jeśli kto nie zmógł przeczytać na angole.

W zeszłym roku miałam taki właśnie sen "z dwóch części".
W pierwszej czytałam jakąś książkę o Kleksie - nie pamiętam, czy po nowemu filmu, czy to był czyjś fanfick, - ale z bardzo fotorealistycznymi ilustracjami. Koniec u tej historji był straszny: na dnie oceana Ambrożemu nagłe braknie tchu i on umiera. Po prostu widziałam, jak mu zamykają się oczy, jak traci swoją silę i "gaśnie"....
Nie mogłam pozbyć się tego strachu za niego potem cały dzień.

Ale za dzień zobaczyłam "ciąg dalszy". Nie pamiętam początku, tylko to, że Kleks był u nas w domu, i na dowód tego, że jest żywy, mnie uścisnął. Tak uścisnął, że było słychać bicie serca pod kamizelką. I to właśnie spróbowałam narysować....

No i jeszcze - "Ballada Okrętowa", jako też częszczowe źródło natchnienia: [link] .